Vrijdag 24 september 2010 was een dag waar ik lang naar heb uitgekeken. De avond het van het concert van Lifehouse was toch eindelijk gekomen!
 

Al lang voor Amerika was ik een groot fan van de band Lifehouse. Hun nummers zijn gewoon zo prachtig geschreven, de melodie pakt je op en neemt je mee naar een andere wereld, de stem van zanger Jason laat je zweven. Goed, even terug naar de werkelijkheid. In Amerika kreeg ik te horen dat ze een grootse tour gingen doen en daar wilde ik natuurlijk maar al te graag bij zijn. Ik ging de data opzoeken en de dichtsbijzijnde plaats was 2 uur rijden, en dat op een woensdagavond. Ik begon een onderzoek op hun website of het niet dichterbij kon en wat zag ik bij de tourdata? Berlijn, Duitsland… Amsterdam, Nederland. Groningen, Nederland! Nee, dat meen je niet! De keuze was snel gemaakt en dus werd de USAtour door miij geskipt en ging ik voor het optreden in Groningen.

En eindelijk was het dan zover. Ik had een vriendin gevraagd om met mij mee te gaan en daar stonden we dan om 20.15 uur in de grote zaal. En wat een grote zaal trouwens, ik was nog nooit in de Oosterpoort geweest maar het was echt mega groot! Het voorprogramma Pioneers Of Love stond prachtige muziek te maken en ik weet zeker dat ook zij een aantal fans erbij hebben gespeeld deze avond.

Maar we kwamen natuurlijk voor Lifehouse. En voordat ik het wist stond ik bij hun concert, vollop mee te schreeuwen met de alom bekende nummers. Met mijn tactische voorkruip-techniek hadden we een redelijke plek weten te bemachtigen en kon het feest beginnen. Ik hoordede eerste zin van het eerste nummer en ik as verkocht. Wat zijn ze toch ongelofelijk mega vet cool gaaf!!! De hele avond speelden zij nieuwe en oude nummers en vele kon ik vanuit mijn tenen meezingen. Daarbij wel gezegd dat het naarmate de avond vorderde het wel steeds meer schor werd. Ook mijn vriendin had het ontzettend naar haar zin, hoewel ze de nieuwe CD niet had en dus niet alle nummers kende.

Het was 1 groot feest, de hele avond lang. Ook kwam er nog even een mooi stukje publiek-betrekking. De bandleden gingen even een biertje drinken terwijl Jason zijn akoestische gitaar erbij pakte en wij verzoekjes mochten indienen. Hele nummers werden er niet gespeeld maar het was zeker de moeite waard. Ook kregen we nog het compliment dat we zo ritmisch waren, haha! Tussen de verzoekjes was Jason druk aan het praten en was het redelijk stil in de zaal en kon ik mijn kans grijpen. Maar shit, hoe heette dat ene mooie liedje nou ook alweer? oh… Total black-out, dat heb ik weer… Ik schreeuw toch zo hard als ik kan ‘As It Is’  door de zaal en waarempel begint hij dit nummer te spelen, waardoor mijn avond al niet meer stuk kon. Later bleek het nummer echter ‘It Is What It Is’ te heten, maar ach… Ik was nou eenmaal zo in de zevende hemel door hun dat dit voor mij in ieder geval niet meer uitmaakte.

De rest van de avond was geweldig. We hebben allebei mee staan zingen alsof het onze laatste gesproken woorden waren en dat klopt ergens ook wel. Door het vele en harde zingen konden we daarna bijna niet meer praten. Ik weet niet wat ik nog kan zeggen om nog beter uit te drukken hoe ontzettend gaaf dit concert was, maar ik moet er nog steeds vaak aan denken. Mijn toegangskaartje is heilig, hoewel er geen handtekeningen op staan. Daar moest je namelijk hun CD voor kopen en deze had ik al. En daarnaast koste een nieuwe CD €18,- en daar kan ik wel een week van eten. Dus helaas… Geen handtekeningen maar wel een geweldige avond!

Lifehouse rocks!